Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΚΩΜΩΔΙΑ


 Η ΦΑΥΣΤΑ
Η κωμωδία του Μπόστ Η ΦΑΥΣΤΑ παρουσιάζεται στο Κινηματοθέατρο ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ (Ανατολικής Ρωμυλίας & Γεννηματά) από το θεατρικό Εργαστήρι Βούλας, την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου στις 7μμ. με ελεύθερη είσοδο.
Πρόκειται για μια πολύπλευρη θεατρική παράσταση, που προσφέρει άφθονο γέλιο και ικανοποιεί ακόμα και τους πιο απαιτητικούς θεατές. Το έργο γράφτηκε το 1963, στο οποίο ο Μποστ (ψευδώνυμο του Χρύσανθου  Μποσταντζόγλου), με το χαρακτηριστικό δεκαπεντασύλλαβο, σατιρίζει τη μικροαστική νοοτροπία και θίγει τα κακώς κείμενα και τη σοβαροφάνεια της ελληνικής κοινωνίας, οδηγώντας τους θεατές σε ένα ταξίδι λύτρωσης από τα συμπλέγματα και τα τις παγιωμένες λογικές που τους κατατρύχουν. Πραγματικότητα που διαιωνίζεται ως τις μέρες μας...
Ο Μποστ
Ακολουθεί η παρουσίαση του έργου  από τον ίδιο τον δημιουργο όπως δημοσιεύθηκε για τις ανάγκες της πρώτης παράστασης του έργου το 1965. "Είθισται, προ πάσης παραστάσεως, ο θεατρικός συγγραφεύς να απολογείται προς το κοινόν, είτε με σύντομο σημείωμα εντός του διαφημιστικού προγράμματος, είτε με φλύαρον διατριβήν εις τας φιλόξενους εφημερίδας, δια να κάνει κατανοητήν την «θέσιν» του. Στη «Φαύστα» θέσις δεν υπάρχει. Το έργο γράφτηκε σε στιγμή κεφιού και ούτε θυμάμαι να με «κούρασε; ούτε το «θέμα της να με απασχολούσε χρόνια». Το γραψα το καλοκαίρι το 63, φιλοδοξώντας να έχω στο συρτάρι κι ένα έργο που να μην είναι επίκαιρο και να μπορή να παίζεται ανεξαρτήτως εποχής. Την ιδέα την πήρα από μια «τραγική ιστορία» που είχα δώσει προ ετών ως σκίτσο στον «θεατή», τότε που ένας καρχαρίας στο Κερατσίνι έφαγε κάποιο παιδί που κολυμπούσε.
Το σκίτσο είναι του Μπόστ και το δημιούργησε πριν το 1965!
Αυτός στάθηκε ο πυρήνας της «Φαύστας», της «απολεστείς κόρης». Ποιητική αδεία, ο συγγραφεύς, το παιδί το έκανε κοριτσάκι και το εβάπτισε «Ριτσάκι», επειδή ήδη το δραματούργημα το είχε αρχίσει σε δεκαπεντασύλλαβο και τον εξυπηρετεί η πρωτότυπος ρίμα (αν του εχρειάζετο αγοράκι, να είσθε βέβαιοι, ότι, κατόπιν ωρίμου σκέψεως, θα το έβγαζε Γρηγοράκη). Αυτή ήταν η μόνη δυσκολία που αντιμετώπισε ο δραματουργός. Στο Κερατσίνι, το παιδί εξαφανίστηκε. Στη «Φούστα», το «Ριτσάκι» ξαναβρίσκεται με τους γονείς του, έπειτα από 20 έτη, βγαίνοντας από την κοιλιά του κήτους που ψαρεύει ο μανιώδης ψαράς πατέρας. Παρ όλο που κατ αρχήν το έργο γράφτηκε ως «σκηνικό παιχνίδι» στο σημείο αυτό όπου η κόρη αφηγείται για τις χώρες που είδε ταξιδεύοντας χρόνια σ όλες τις θάλασσες, θα γινόταν «πολιτικό» με την παρεμβολή μερικών στίχων τρεχούσης επικαιρότητας, και το Ριτσάκι θα έλεγε στους γονείς του γνώμες για το Βιετνάμ, για την Κύπρο και τον Άγιο Δομίνικο, που υποτίθεται ότι γνώρισε παραπλέοντας τις ακτές τους. Ο σκηνοθέτης όμως δεν ήθελε πολιτική και ο συγγραφεύς δεν επέμεινε. Τελικά το Ριτσάκι είπε μερικά ανώδυνα πράγματα για το Θιβέτ και τη Μογγολία και έτσι συγγραφεύς και σκηνοθέτης έμειναν φίλοι. Αυτό το καλό έχει η «Φαύστα». Συσφίγγει τους δεσμούς σκηνοθετών και δημιουργών.
Και αυτό είναι δημιούργημα πριν από το 1965.
Επιπροσθέτως έχει τας εξής πρωτοτυπίας και προσόντα: α) Με την παρεμβολήν 17 τραγουδιών γίνεται «μιούζικαλ» διαρκείας 2 ωρών. β) Αφαιρουμένων των τραγουδιών γίνεται «μονόπρακτον» μιας ώρας. γ) Δια της προσθέσεως 30-40 στίχων μεταβάλλεται εις έργον «πολιτικό» και δ) Δια της αφαιρέσεως των πολιτικών αιχμών γίνεται «σκηνικό παιχνίδι». Είναι, δηλαδή, έργον αυξομειούμενον εις διάρκειαν, κατάλληλον δι όλους τους θιάσους και δι   όλας τας σκηνάς, πράγμα που ουδείς συγγραφεύς κατάφερεν εις την παγκόσμιου δραματογραφίαν. Αισθάνομαι δε ιδιαιτέρως υπερήφανος, διότι αυτό που ο Σαίξπηρ και ο Αισχύλος δεν κατόρδωσαν να πραγματοποιήσουν το κατόρθωσα εγώ χωρίς να κουρασθώ πολύ. Έτερον δεν έχω να προσθέσω.
Μπόστ "
 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου